Δικηγορική Εταιρία Φράγκου | Η έννοια του ΚΟΙΝΟΥ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ

Σύμφωνα με το άρθρο 1 παρ.1 του νόμου 5638/1932, ως κατάθεση σε κοινό λογαριασμό (joint account, compte joint, Oder-Konto), ορίζεται η χρηματική κατάθεση σε τράπεζα σε ανοιχτό λογαριασμό στο όνομα δύο ή περισσοτέρων προσώπων από κοινού, που περιέχει τον όρο ότι είτε ένας είτε μερικοί είτε και όλοι οι συνδικαιούχοι μπορούν να κάνουν χρήση του λογαριασμού από την κατάθεση, συνολικά ή μερικά, χωρίς τη σύμπραξη των άλλων. Ο ορισμός αυτός ανταποκρίνεται στην έννοια του κοινού διαζευκτικού λογαριασμού, του οποίου χαρακτηριστικό γνώρισμα είναι το αυτοτελές δικαίωμα καθενός από τους συνδικαιούχους να κάνει χρήση του κοινού λογαριασμού.

Οι λόγοι που οδήγησαν στην αναγνώριση της κατάθεσης σε κοινό λογαριασμό από το δίκαιό μας ήταν κυρίως οικονομικοί: Αφενός η προσέλευση κεφαλαίων που ανήκουν σε Έλληνες του εξωτερικού και αφετέρου η αποτροπή διαρροής κεφαλαίων στο εξωτερικό, όπου θα επιτυγχάνονταν οι σκοποί των συναλλασσομένων. Σήμερα, ο κυριότερος λόγος για τον οποίο οι συναλλασσόμενοι προβαίνουν σε καταθέσεις σε κοινό λογαριασμό είναι η απαλλαγή των συνδικαιούχων από τον φόρο κληρονομίας.

Ο κοινός λογαριασμός ονομάζεται κοινός διαζευκτικός λογαριασμός ενώ ο κοινός συμπλεκτικός που συναντάται σπάνια στην τραπεζική πρακτική, ονομάζεται και αδιαίρετος ή ενωμένος (Ν.Δ. 118/1973). Το σημαντικό στοιχείο που διαφοροποιεί τα δύο αυτά είδη έγκειται στο τρόπο κίνησης του λογαριασμού. Συγκεκριμένα, εάν στη σύμβαση έχει συνομολογηθεί ο όρος ότι για κάθε κίνηση του λογαριασμού απαιτείται η από κοινού σύμπραξη των δικαιούχων, τότε θα πρόκειται για κατάθεση σε συμπλεκτικό λογαριασμό.

 

logo-footer