ΠΡΟΣΟΧΗ !!!
Για να πλοηγηθείτε σωστά στην ιστοσελίδα της Fragou Law Firm, παρακαλούμε ενεργοποιήστε την Javascript στον φυλλομετρητή σας.
Λύση σε κάθε νομικό ζήτημα
άμεσα, έγκυρα, υπεύθυνα

Νέα / Επικαιρότητα

Ο Νίκος Κοραλής COO στη Fragou Law Firm

Τη θέση του Chief Operating Officer στη Fragou Law Firm ανέλαβε από τις 26 Μαρτίου ο Νίκος Κοραλής. Η ένταξη του κ. Κοραλή στο δυναμικό της Fragou Law Firm εντάσσεται στο πλαίσιο της γενικότερης ανάπτυξης της Εταιρείας.
Ο κ.Κοραλής έχει πολυετή εμπειρία στον τραπεζικό κλάδο, έχοντας αναλάβει κατά καιρούς πολύ σημαντικές θέσεις στη Citibank και τη Eurobank στον ευρύτερο χώρο του Sales & Business Development, του Marketing και του Portfolio Management.

Περισσότερα »

ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΗ ΔΙΑΔΟΧΗ-ΤΥΧΗ ΚΑΤΑΘΕΣΗΣ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΘΑΝΑΤΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΙΟΥΧΟΥ ΣΕ ΚΟΙΝΟ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ

Ένα από τα κυριότερα χαρακτηριστικά της κατάθεσης σε κοινό λογαριασμό είναι, ότι μπορεί να συμφωνηθεί ότι σε περίπτωση αποβίωσης ενός από τους συνδικαιούχους η κατάθεση περιέρχεται αυτοδικαίως στους επιζώντες δικαιούχους (άρθρο 2 παρ. 1). Κατά τη ρητή διάταξη του άρθρου 2 παρ. 2 του ν 5638/1932 οι επιζώντες συνδικαιούχοι δεν υπόκεινται σε φόρο κληρονομίας ή άλλο τέλος για την αυτοδικαίως περιερχόμενη σε αυτούς κατάθεση

Περισσότερα »

Η Ευρωπαϊκή Διαταγή Πληρωμής

Η διαδικασία της ευρωπαϊκής διαταγής πληρωμής, η οποία θεσμοθετήθηκε με τον κανονισμό 1896/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, εφαρμόζεται σε όλες τις αστικές και εμπορικές υποθέσεις διασυνοριακού χαρακτήρα, σε όλα τα κράτη μέλη, εκτός από τη χώρα της Δανίας. Διασυνοριακή υπόθεση είναι εκείνη κατά την οποία τουλάχιστον ένας από τους διαδίκους έχει την κατοικία του ή την συνήθη διαμονή του σε κράτος μέλος διαφορετικό από το κράτος μέλος στο οποίο βρίσκεται το δικαστήριο που επιλήφθηκε της συγκεκριμένης υποθέσεως, δυνάμει της οποίας θα εκδοθεί διαταγή πληρωμής.

Περισσότερα »

Η ΕΥΘΥΝΗ ΤΟΥ ΕΓΓΥΗΤΗ ΣΤΗΝ «ΑΣΤΙΚΗ ΠΤΩΧΕΥΣΗ» Ν.3869/2010

Σύμφωνα με το άρθρο 12 Ν.3869/2010 «Τα δικαιώματα των πιστωτών έναντι συνοφειλετών ή εγγυητών του οφειλέτη, καθώς και τα δικαιώματα των εμπραγμάτων ασφαλισμένων πιστωτών επί του υπέγγυου αντικειμένου δεν θίγονται. Ο οφειλέτης απαλλάσσεται έναντι των εγγυητών, των εις ολόκληρον υπόχρεων ή άλλων δικαιούχων σε αναγωγή.» Στις περισσότερες περιπτώσεις τα χρέη αυτών των οφειλετών έχουν εγγυηθεί τρίτα πρόσωπα. Ποιά όμως είναι η θέση αυτών των προσώπων - εγγυητών στον παραπάνω νόμο; Από τη σχετική διάταξη του ως άνω νόμου (άρθρο 12) συνάγεται ότι η ρύθμιση των οφειλών του πρωτοφειλέτη και η απαλλαγή του από μέρος αυτών δεν οδηγεί σε ρύθμιση και απαλλαγή και του εγγυητή από την κύρια οφειλή, ο οποίος συνεχίζει να ευθύνεται για το σύνολο της εγγυημένης οφειλής.

Η πιστοποιηθείσα με δικαστική απόφαση απαλλαγή του οφειλέτη ενεργεί μόνο υποκειμενικώς και όχι αντικειμενικώς .Την απαλλαγή από τα υπόλοιπα χρέη του οφειλέτη, η οποία του χορηγήθηκε κατ’εφαρμογή του α.8 Ν.3869/2010 δεν μπορεί να επικαλεστεί έναντι του πιστωτή ο εγγυητής.

Επομένως, ο εγγυητής δεν απαλλάσσεται, αλλά θα πρέπει να καταθέσει αυτοτελώς δική του αίτηση, εφόσον επιθυμεί την απαλλαγή του από τα χρέη αυτά και εφόσον συντρέχουν στο πρόσωπό του οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ως άνω νόμου. Απλώς, η απαίτηση για την οποία θα ευθύνεται θα περιορίζεται αντιστοίχως, στο βαθμό που ο οφειλέτης που θα υπαχθεί στην ρύθμιση θα καταβάλει κάποιο ποσό έναντι της οφειλής του.

Ερμηνεύοντας τις σχετικές διατάξεις του ως άνω νόμου, ο εγγυητής χάνει το δικαίωμα της αναγωγής εάν εξοφλήσει τους πιστωτές μέχρι την ολοκλήρωση της διαδικασίας του Ν.3869/2010, οπότε υποκαθίσταται στα δικαιώματα των πιστωτών και μπορεί να συμμετάσχει στη διαδικασία ενώπιον του Ειρηνοδικείου. Εάν όμως εξοφλήσει τους πιστωτές μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας χάνει το δικαίωμα αναγωγής κατά του υπερχρεωμένου οφειλέτη. Έτσι οι εγγυητές, εκ πρώτης όψεως, φαίνονται εγκλωβισμένοι ανάμεσα σ’ αυτές τις δύο εξαιρετικές ρυθμίσεις του άρθρου 12 Ν 3869/2010: Από τη μια να χάνουν τη δυνατότητα να επωφεληθούν από την αναδιάρθρωση των χρεών του υπερχρεωμένου πρωτοφειλέτη τους, από την άλλη να χάνουν όμως και το δικαίωμά τους να στραφούν αναγωγικά κατά του τελευταίου, σε περίπτωση που ικανοποιήσουν τους πιστωτές του. Μοναδική διέξοδο για τους εγγυητές, σε περίπτωση δικής τους υπερχρέωσης, αποτελεί η δυνατότητα να ζητήσουν οι ίδιοι αυτοτελώς, ανεξάρτητα από τον πρωτοφειλέτη, την υπαγωγή τους στη διαδικασία του Ν 3869/2010.

Όσον αφορά τις προϋποθέσεις υπαγωγής του εγγυητή στο προστατευτικό πεδίο του Ν 3869/2010, άξιο επισήμανσης είναι το εξής ζήτημα που ανέκυψε αναφορικά με την έλλειψη πτωχευτικής ικανότητας αυτών: Σύμφωνα με τον Πτωχευτικό Κώδικα πτωχευτική ικανότητα έχουν μόνον οι έμποροι (άρθρο 2§1 Ν 3588/2007). Ως εκ τούτου ορθώς γίνεται δεκτό ότι ο εγγυητής που δεν είναι ο ίδιος έμπορος μπορεί να υπαχθεί στο προστατευτικό πεδίο του Ν 3869/2010, ακόμη και αν έχει εγγυηθεί για εμπορικό χρέος του πρωτοφειλέτη . Ωστόσο, κατά πάγια νομολογία, ακόμη και «οι αμιγώς αστικές δικαιοπραξίες, όπως η σύμβαση εγγύησης των ΑΚ 847 επ., καθίστανται αντικειμενικά εμπορικές, όταν συνοδεύονται από συστηματική επιδίωξη αποκομιδής οικονομικού οφέλους και ανάληψης κινδύνου ζημιών». Έτσι κρατεί γενικά η άποψη ότι ο εγγυητής αποκτά εμπορική ιδιότητα, άρα και πτωχευτική ικανότητα, όταν η εγγύηση παρέχεται από αυτόν «κατά σύνηθες επάγγελμα με σκοπό το κέρδος», δηλαδή «κατ’ εκμετάλλευση της πίστης που παρέχει το όνομά του και η οικονομική του επιφάνεια, με την είσπραξη από αυτόν αμοιβής ή με την άντληση οποιουδήποτε άλλου άμεσου ή έμμεσου οικονομικού οφέλους από τη δικαιοπραξία για την οποία εγγυήθηκε»
Αλεξία Νούσια (Συνεργάτης Δικηγόρος)
Επιστροφή »